Τρυγόνα μου γραμμένη..

Τραγουδώντας το ηπειρώτικο «Τρυγόνα μου γραμμένη», το μικρασιάτικο «Αλατσατιανή» και το «Έχε γεια Παναγιά» οι μαθητές και οι συνεργάτες της Δόμνας Σαμίου τη συνόδευσαν στην τελευταία της κατοικία σε κλίμα έντονης συγκίνησης.
Η Δόμνα Σαμίου πέρασε φυσικά  κι απ΄το Πωγώνι.
Και λέω...τώρα που καταγράφονται τα ιστορικά μνημεία της περιοχής με μία καταπληκτική πρωτοβουλία του αρμόδιου αντιδημάρχου μήπως πρέπει ο νεοσύστατος δήμος ν' αρχίζει να συλλέγει και να καταγράφει ό,τι μέχρι σήμερα διασώθηκε από τον πολιτισμό του Πωγωνίου.
Κι αυτός  ο πολιτισμός, σκέφτομαι εγώ, δεν του αξίζει να μετατραπεί σε μουσειακό είδος αλλά να προχωρά, να μεταλαμπαδεύεται, να αναπαράγεται, ν¨ αναγεννάται, να αποτελεί την καθημερινότητα μας.
Αν ο σύλλογος  του κάθε χωριού ,η κάθε αδελφότητα απανταχού της γης  έστηναν ένα δίκτυο επικοινωνίας κι αντί να βασανίζονται και να εξαντλούνται (ΚΑΙ ΜΠΡΑΒΟ ΓΙΑ ΤΟΚΟΥΡΑΓΙΟ ΤΟΥΣ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΚΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΟΛΟΙ) στο ετήσιο πανηγύρι και σε μια εκδήλωση , να οργανώσουν εκδηλώσεις συνδεδεμένες μεταξύ τους που να κορυφώνονται σε μια κεντρική και σπουδαία  που θα αποτελεί διαφήμιση, πόλο έλξης για κάθε ηπειρώτη και ξένο και θα βοηθήσουν τα νέα παιδιά να διατηρήσουν και να πάνε πιο ψηλά τον -επιτρέψτε μου-αρχοντικό πωγωνίσιο πολιτισμό.